Portret van drie jonge mensen en hun relatie met doofheid

Wolf en Alan zijn jeugdvrienden die samen op een school in Hongkong zaten waar gebarentaal sterk werd ontmoedigd. Wolf, trots op zijn doofheid, veroorzaakte regelmatig opschudding door in de klas te gebaren, terwijl Alan een cochleair implantaat kreeg en spraak leerde, maar zich bleef inzetten voor het erkennen van verschillende vormen van communicatie. Als volwassenen ontmoet Alan Sophie, een ambassadeur van cochleaire implantaten, die het apparaat de sleutel noemt tot een “normaal” leven. Terwijl de levens van de drie steeds meer met elkaar verweven raken, worden ze geconfronteerd met vragen over taal, identiteit en hun gevoelens voor elkaar.